صادق‌زاده: لقب نخبه می‌تواند هنرمندان را از مسیر درست دور کند / جشنواره را بین‌المللی می‌کنیم اگر هواپیمای ما را در آسمان منفجر نکنند
رضوان صادق‌زاده، عضو شورای سیاستگذاری جشنواره هنرهای تجسمی جوانان، این جشنواره را یکی از قدیمی‌ترین و پردوام‌ترین رویدادهای هنری ایران می‌داند؛ جشنواره‌ای که به اعتقاد او، به دلیل حضور جوانان و ساختار کارگاهی، ویژگی‌هایی دارد که در بسیاری از رویدادهای مشابه دیده نمی‌شود. او از اهمیت گردهم آمدن هنرمندان جوان از سراسر کشور، ارتباط آنها با استادان، حضور هنرمندان استان‌های کم‌برخوردار، ضرورت تقویت وجه پژوهشی جشنواره و حمایت بنیاد ملی نخبگان می‌گوید و در عین حال، درباره موضوع «آب» و موانع بین‌المللی‌شدن جشنواره نیز دیدگاه‌های صریحی مطرح می‌کند.
جشنواره‌ای که فقط محل رقابت نیست
صادق‌زاده در ابتدای این گفت‌وگو با اشاره به سابقه جشنواره هنرهای تجسمی جوانان می‌گوید: «این جشنواره یکی از قدیمی‌ترین و پردوام‌ترین جشنواره‌هایی است که در ایران برگزار می‌شود.» او ادامه می‌دهد که حضور جوانان و مدل کارگاهی جشنواره، مزیت‌هایی منحصربه‌فرد برای این رویداد ایجاد کرده است؛ مزیت‌هایی که به گفته او در سایر جشنواره‌ها کمتر دیده می‌شود.
او در ادامه به یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های جشنواره اشاره می‌کند و می‌گوید جوانان هنرمند از سراسر کشور برای حضور در این رویداد انتخاب می‌شوند. صادق‌زاده توضیح می‌دهد: «حدود ۱۵۰ جوان هنرمند بعد از ارسال آثارشان و تأیید آنها در یک استان گرد هم می‌آیند و در حضور استادان و داوران به خلق اثر مشغول می‌شوند.»
صادق‌زاده تولید اثر در حضور استادان را یکی از نقاط قوت جشنواره می‌داند و تأکید می‌کند که این روند می‌تواند به شکوفایی هنرمندان جوان کمک کند. او ادامه می‌دهد که در جریان همین حضور، شبکه‌ای از ارتباطات میان جوانان، استادان و دیگر هنرمندان شکل می‌گیرد و همین ارتباطات می‌تواند مسیر تازه‌ای را پیش روی هنرمندان جوان قرار دهد.
صادق‌زاده: محل تولد هنرمند امتیاز نیست
عضو شورای سیاستگذاری جشنواره هنرهای تجسمی جوانان در ادامه به حضور هنرمندان جوان از استان‌های کم‌برخوردار اشاره می‌کند و می‌گوید:« این موضوع یکی دیگر از ویژگی‌های جشنواره است. او البته تأکید دارد که حضور هنرمند از یک استان کم‌برخوردار، به خودی خود امتیازی برای او محسوب نمی‌شود.»
صادق‌زاده توضیح می‌دهد:«داوران جشنواره باید به همه جوانان نگاه یکسانی داشته باشند، اما اگر اثر ارسالی هنرمندی از یک استان کم‌برخوردار درخور توجه ویژه باشد، ممکن است برای آن هنرمند امتیاز یا توجه بیشتری در نظر گرفته شود.»
او در ادامه، آشنایی جوانان با هنر و سنت شهرهای مختلف ایران را یکی دیگر از مزیت‌های جشنواره عنوان می‌کند و می‌گوید گردهم آمدن جوانان از نقاط مختلف کشور باعث می‌شود آنها با فرهنگ‌ها و رسوم متفاوت آشنا شوند.
صادق‌زاده تأکید می‌کند:«همین مسئله، وجه آموزشی جشنواره را پررنگ می‌کند و نشان می‌دهد این رویداد صرفاً به خلق آثار هنری محدود نمی‌شود. او ادامه می‌دهد که ارتباط میان جوانان و آشنایی آنها با فرهنگ‌های مختلف ایران، بخشی جدایی‌ناپذیر از فرآیند آموزشی جشنواره است.»
«لقب نخبه»؛ عنوانی که می‌تواند فریبنده باشد
صادق‌زاده در بخش دیگری از صحبت‌های خود به همراهی بنیاد ملی نخبگان با جشنواره هنرهای تجسمی جوانان اشاره می‌کند و درباره عنوان «نخبه» برای برگزیدگان می‌گوید: «شخصاً معتقدم دادن لقب نخبه به برگزیدگان این جشنواره کمی می‌تواند فریبنده باشد و هنرمندان را از سمت و سوی درست دور کند.»
او می‌گوید :«لقب نخبه، عنوانی «دهان‌پرکن» است، اما با توجه به اینکه نام این نهاد «بنیاد ملی نخبگان» است، تغییر این عنوان امکان‌پذیر نیست.»
صادق‌زاده در عین حال تأکید می‌کند:«می‌توان با دیده اغماض به این مسئله نگاه کرد. او می‌گوید اگر قرار نباشد عنوان نخبه موجب فریب یا از مسیر خارج شدن هنرمند شود، حمایت بنیاد ملی نخبگان از هنرمندان جوان می‌تواند اتفاق مثبتی باشد.»
او ادامه می‌دهد:« حمایت ویژه از هنرمندان جوان برتر در هر رشته می‌تواند درهای مهمی را به روی آنها باز کند. صادق‌زاده با اشاره به تجربه سال‌های گذشته توضیح می‌دهد که بنیاد ملی نخبگان، هنرمندان برتر جشنواره را به استادان معرفی می‌کرد و پس از تأیید هنرمند از سوی استاد، حمایت‌های دیگر نیز در اختیار آنها قرار می‌گرفت که حمایت مالی یکی از این موارد بوده است.»
پژوهش، بخشی که قرار است جدی‌تر گرفته شود
صادق‌زاده در ادامه به وجه پژوهشی جشنواره می‌پردازد و می‌گوید این بخش در سال‌های گذشته چندان پررنگ نبوده است.
او ادامه می‌دهد:«امسال نماینده‌ای از بخش پژوهش‌های فرهنگ و ارتباطات در جشنواره حضور دارد و قرار است به این وجه از جشنواره که در سال‌های گذشته تا حدی مغفول مانده، توجه بیشتری شود.»
صادق‌زاده البته درباره نتیجه این تغییر با احتیاط صحبت می‌کند و می‌گوید باید منتظر ماند و دید حضور بخش پژوهش چه اتفاقاتی را در جشنواره رقم خواهد زد.
صادق‌زاده: با موضوعی شدن جشنواره موافق نیستم
موضوع «آب» به عنوان محور این دوره از جشنواره، بخش دیگری از صحبت‌های صادق‌زاده را به خود اختصاص می‌دهد. او با اشاره به تفاهم‌نامه میان وزارت فرهنگ و ارشاد و وزارت نیرو می‌گوید آب به عنوان یک بحران ملی، موضوع جشنواره معرفی شده است.
با این حال، صادق‌زاده تأکید می‌کند که شخصاً با موضوعی شدن جشنواره موافق نیست، چرا که به اعتقاد او، چنین رویکردی می‌تواند دست هنرمند را ببندد و به خلاقیت او آسیب بزند.
او ادامه می‌دهد:« انتخاب تم برای یک جشنواره در بسیاری از نقاط جهان امری رایج است، اما معمولاً از ابتدا به هنرمندان اعلام می‌شود که الزامی برای رعایت آن وجود ندارد.»
صادق‌زاده درباره انتخاب «آب» توضیح می‌دهد:« احتمالاً اهمیت این موضوع در دنیای امروز و بحرانی که کشور با آن مواجه است، دلیل اصلی این انتخاب بوده است. او می‌گوید هدف این است که هنگام خلق اثر، توجه هنرمندان و استادان به چنین مسئله مهمی جلب شود.»
او در ادامه تأکید می‌کند:« در فراخوان جشنواره نیز الزام نشده است که آثار ارسالی حتماً با موضوع آب مرتبط باشند، اما معتقد است در رشته‌هایی مانند کاریکاتور و گرافیک، خوب است هنرمندان و استادان نسبت به چنین موضوع مهمی توجه داشته باشند.»
رؤیای بین‌المللی‌شدن جشنواره؛ «اگر هواپیمای ما را در آسمان منفجر نکنند!»
صادق‌زاده در بخش پایانی این گفت‌وگو درباره امکان بین‌المللی‌شدن جشنواره هنرهای تجسمی جوانان صحبت می‌کند و معتقد است این رویداد ظرفیت تبدیل شدن به یک جشنواره بین‌المللی را دارد.
او با لحنی صریح و البته کنایه‌آمیز می‌گوید: «جشنواره مهمی مثل جشنواره هنرهای تجسمی جوانان این قابلیت را دارد که به صورت بین‌المللی برگزار شود، به شرطی که هواپیمای ما را در آسمان منفجر نکنند!»
صادق‌زاده ادامه می‌دهد:« اگر ارتباطات ایران با دنیا مناسب‌تر بود و تعداد کشورهایی که ایران را دوست خود می‌دانند بیشتر بود، امکان برگزاری بین‌المللی این جشنواره وجود داشت.»
او معتقد است هم خود جشنواره ظرفیت بین‌المللی‌شدن را دارد و هم هنر ایرانی برای هنرمندان و مخاطبان خارجی جذاب است:«با این حال وضعیت فعلی ارتباطات بین‌المللی را مانعی برای تحقق این هدف می‌داند و می‌گوید در شرایط کنونی، امکان برگزاری یک جشنواره واقعاً بین‌المللی فراهم نیست.»
او ادامه می‌دهد:« که در صورت فراهم شدن شرایط، می‌توان ارتباطات گسترده‌تری با کشورهای مختلف برقرار کرد و جشنواره را در سطح بین‌المللی برگزار کرد.امیدوارم شرایط هرچه زودتر به سامان برسد و امکان برقراری ارتباط بهتر با کشورهای دیگر فراهم شود؛ چراکه به گفته او، جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ظرفیت آن را دارد که فراتر از مرزهای ایران دیده شود.»