پاییز در کرمانشاه
به استقبال سی و سومین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران به همراه گفتگوهای تخصصی با هنرمندان و گپ صمیمانه با برگزیدگان دوره سی و دوم
رضوان صادق زاده
رضوان صادقزاده با اشاره به سابقه جشنواره هنرهای تجسمی جوانان گفت: این جشنواره یکی از قدیمیترین و پردوامترین جشنوارههایی است که در ایران برگزار میشود. حضور جوانان و مدل کارگاهی جشنواره، مزیتهایی منحصربهفرد برای این رویداد ایجاد کرده است، که در سایر جشنوارهها کمتر دیده میشود.
وی افزود: یکی از مهمترین ویژگیهای جشنواره، انتخاب و حضور جوانان هنرمند از سراسر کشور در این رویداد است. حدود ۱۵۰ جوان هنرمند بعد از ارسال آثار و تأیید، در یک استان گرد هم میآیند و در حضور استادان و داوران به خلق اثر مشغول میشوند.
صادقزاده تصریح کرد: این روند میتواند به شکوفایی هنرمندان جوان کمک کند. در جریان همین حضور، شبکهای از ارتباطات میان جوانان، استادان و دیگر هنرمندان شکل میگیرد و همین ارتباطات میتواند مسیر تازهای را پیش روی هنرمندان جوان قرار دهد.
سمیه رمضانماهی
سمیه رمضانماهی - عضو هیئت علمی دانشکده هنر دانشگاه سوره در تشریح جایگاه جشنواره هنرهای تجسمی جوان میگوید: به نظرم در مواجهه با یک رویدادی مثل جشنواره هنرهای تجسمی جوان، شاید آن خطای تحلیلی که بهصورت قالب در خبرگزاریها صورت میگیرد این است که اصولاً این جشنواره را مثل یک رویداد تقویمی یا مثل یک مسابقه تصور کنیم که قرار است، جوایزی به جوانها بدهد و به همین میزان آن را تقلیل دهیم.
او تأکید میکند: جشنواره در واقع یک نهاد واسطه و یک نوع اکوسیستم است که بهصورت پیوسته در این سیوچند دوره شکل گرفته و دو جهان را که اغلب با هم فاصله دارند، به یکدیگر پیوند میدهد؛ یکی جهان نظری دانشگاه و دیگری میدان عمل در عرصه حرفهای و تنشهایی که هر دانشجوی رشته هنری بعد از ورود به بازار کار با آنها مواجه خواهد شد.
جمال عرب زاده
جمال عربزاده درباره وجه کارگاهی بودن جشنواره هنرهای تجسمی توضیح داد: نباید این تصور ایجاد شود که جشنواره به طور کامل به سبک کارگاهی برگزار میشود. اصولاً در مدت سه روز نمیتوان تمام تولیدات و محصولات هنری را به شکل کارگاهی ارائه کرد. با این حال، هنرجویان و شرکتکنندگان در طول برگزاری جشنواره تماس زیادی با استادان و دیگر شرکتکنندگان دارند و همین فضا فرصت بسیار خوبی برای ارزیابی خود و ایجاد ارتباطات گسترده فراهم میکند.
یکی از مهمترین ویژگیهای جشنواره هنرهای تجسمی جوانان، در کنار شناسایی و پرورش استعدادهای هنری، این است که شرکتکنندگان با توجه به گروه سنی خود میتوانند نخستین شبکه ارتباطات حرفهایشان را در جامعه هنری شکل دهند. این ارتباطات میتواند در ادامه مسیر حرفهای آنها نقش مهمی داشته باشد و فرصتهایی را برایشان ایجاد کند که شاید در شرایط عادی به دست آوردن آنها دشوار باشد.
بهرام کلهرنیا
هدف ما پرورش انسان نه تولید نابغه است
کلهرنیا، کشف و حمایت از استعدادهای درخشان را یکی از کارکردهای مهم جشنواره دانست و تصریح کرد: هدف برگزاری جشنواره هنرهای تجسمی نیز، کشف و حمایت از استعدادهای درخشان هنری است تا به طور صحیح پشتیبانی شوند. با برگزاری چنین جشنوارههایی میتوان بانک جامعی از استعدادها را فراهم کرد.
در دورههای گذشته در این جشنواره با جوانانی روبهرو شدم که استعدادها و تواناییهای خیرهکنندهای داشتند اما نیاز به پرورش صحیح داشتند و باید به مرحله پختگی میرسیدند، نیروهای فعال با استعدادهای خیرهکننده که لازم بود به سمتوسوی درست هدایت شوند.
شناسایی یک استعداد پایان کار نیست و آنچه اهمیت دارد، ایجاد شرایطی برای رشد آن است. بنابراین نقش استادان و راهنماها، تعیینکننده و انتخاب درست افرادی که قرار است با این جوانان کار کنند، میتواند نتیجه جشنواره را تحت تأثیر قرار دهد.
ایزد امجدی
شناسایی استعدادهای برتر؛ هدف بنیاد از حضور در جشنواره
ایزد امجدی درباره دلیل حضور بنیاد ملی نخبگان در جشنواره هنرهای تجسمی و اهداف این بنیاد میگوید: دلیل اینکه بنیاد وارد موضوع جشنواره هنرهای تجسمی و کلا جشنوارههایی میشود که در شناسایی استعدادها کمک میکنند، دو دلیل اصلی دارد. یکی اینکه محل خیلی خوبی برای این است که ما بتوانیم استعدادهای برتر را شناسایی کنیم و در یک فضای رقابتی، بهترینها را انتخاب کنیم.
او ادامه میدهد: بنیاد پیشنهاد معرفی صاحبان استعدادهای برتر را به سازمانهای تخصصی واگذار میکند که شاید یکی از مهمترین آنها نهاد جشنوارهها و رویدادهاست. در حوزههای علمی هم همینطور است؛ رویدادهایی مثل کنکور سراسری یا المپیادها، رویدادهای رقابتی هستند که بنیاد برگزیدگان آنها را به عنوان صاحب استعداد میشناسد. این موضوع در مورد هنرهای تجسمی هم صدق میکند.